Beste familie en vrienden van Florentine,

Vandaag staan we hier samen in stille dankbaarheid om afscheid te nemen van Florentine Van Espen, een vrouw die haar leven niet alleen heeft geleefd, maar vooral heeft gegeven. Florentine was 63 jaar actief als ontwikkelingshelpster in Garango,  Burkina Faso een levenslange roeping, geïnspireerd door de heilige Damiaan uit haar geliefde Tremelo die haar niet alleen vormde, maar ook talloze anderen een toekomst gaf.

Florentine was geen vrouw van grote woorden, maar van grote daden. Waar anderen obstakels zagen, zag zij mogelijkheden. Waar anderen grenzen voelden, vond zij verbinding. En waar velen zouden hebben opgegeven, ging zij verder — met een glimlach, met koppige zachtheid, en met een hart dat nooit leeg raakte, hoe veel ze ook schonk.

In Garango werd ze niet gezien als een bezoeker, maar als een zuster, een moederfiguur, een kompas. Ze hielp bouwen — aan scholen, aan gezondheidszorg, aan kansen — maar vooral bouwde ze aan mensen. Ze geloofde dat echte verandering begint bij waardigheid, bij luisteren, bij samen stappen zetten, hoe klein die stappen soms ook waren.

Florentine leefde met een eenvoud die groots was. Ze had geen behoefte aan erkenning, applaus of titels. Haar voldoening lag in het zien groeien van anderen: een kind dat voor het eerst naar school kon, een vrouw die een eigen inkomen opbouwde, een gemeenschap die sterker werd door samenwerking. Dat waren haar medailles, haar eretekens.

En toch, wie haar kende, weet dat haar kracht niet alleen lag in haar werk, maar in haar geloof. Ze had een lach die muren brak, een blik die geruststelde, en een aanwezigheid die je het gevoel gaf dat je gezien werd. Ze was zacht, maar nooit zwak. Ze was bescheiden, maar nooit onzichtbaar. Ze was moedig, maar nooit hard.

Vandaag nemen we afscheid van een vrouw die de wereld niet veranderde door grootse gebaren, maar door consequent goed te doen, dag na dag, jaar na jaar, leven na leven. Haar impact is niet te meten in cijfers, maar in verhalen. In herinneringen. In mensen die dankzij haar anders, beter, vrijer kunnen leven.

Florentine laat een leegte achter, maar ook een erfenis die niet verdwijnt. Want wie liefde zaait, oogst eeuwigheid. En wie licht brengt, blijft branden in anderen.

Laat ons haar nalatenschap verder dragen — niet door haar te evenaren, want dat kan niemand — maar door haar voorbeeld te volgen: met open handen, open ogen en een open hart.

Florentine, dank je. Voor je moed. Voor je zachtheid. Voor je levenslange inzet. Voor alles wat je gaf zonder iets terug te vragen.

Moge je rusten in vrede, omringd door het licht dat je zelf zo gul verspreidde.